Waar of niet waar...

Hieronder neemt Dissection.be een aantal beweringen onder de loep… en helpt ze de wereld uit.

Leerlingen of studenten die geen dissectie willen uitvoeren, zijn ‘softies’.
Geen dissecties willen uitvoeren, heeft niets te maken met een ‘softie’ zijn. Vaak komen de ethische bezwaren voort uit tegenstrijdige gevoelens : hoe kunnen we dit dier opensnijden terwijl we andere dieren vertroetelen? Wie die gevoelens ernstig neemt en er dieper over nadenkt, vindt het vaak onaanvaardbaar dat dissecties worden uitgevoerd. Het zijn dus geen ‘softies’ maar mensen die principes hebben en hun handelingen daarop durven afstemmen.


Dissecties zijn altijd al uitgevoerd, waarom mag het dan nu plots niet meer?
Het argument dat iets altijd al is gebeurd, houdt op zich niet veel steek. Als het dat wel deed, zouden onze geschiedenisboeken bijzonder dun zijn, want veranderingen zouden als ‘verkeerd’ worden beschouwd. Onze gewoontes en tradities moeten ook nu nog bevraagd worden. Als ze ons niet in samenspraak met onze ethische principes lijken, kunnen we ze beter vervangen. Daarenboven bestaan er tegenwoordig ultramoderne onderwijsmethodes die dissecties probleemloos kunnen vervangen. Twintig jaar geleden was dat niet het geval.


Dissecties kunnen onmogelijk vervangen worden door computersimulaties of plastic modellen.
Toch wel. Computersimulaties geven vaak een erg gedetailleerd en nauwkeurig beeld, net als plastic modellen (plastinaten). Veel leerlingen en studenten leren meer van zo’n computeprogramma’s of modellen dan van een dissectie in de klas.
>> Zie de rubriek Alternatieven boven.


Leerlingen die vlees eten of leer dragen, kunnen onmogelijk oprechte bezwaren tegen dissectie hebben.
Als een leerling of student geen morele bezwaren heeft tegen het eten van vlees of het dragen van leer, betekent dit niet dat de morele bezwaren tegen dissecties minder oprecht zijn. Volledig consequent leven is een hele opdracht. Wie stappen wil zetten in die richting, maar zich moet verantwoorden waarom hij niet meteen alles verandert, wordt daarin ontmoedigd.


Alternatieven voor dissecties zijn veel te duur. Scholen kunnen dat niet betalen.
Alternatieven zijn een eenmalige aankoop. Ze kunnen elk jaar opnieuw (door meerdere docenten) gebruikt worden, in tegenstelling tot dieren, waarvan er elk jaar nieuwe geslacht worden. Bovendien zijn er systemen waarbij alternatieven worden uitgeleend. Dat drukt de prijs gevoelig.


Toegeven aan leerlingen die geen dissecties willen, zet de deur open voor misbruik. Straks willen de leerlingen ook geen examens meer…
Het afschaffen van dissecties betekent in de eerste plaats een stap in de richting van meer dierenwelzijn. Veel leerlingen zullen dit appreciëren. Appreciatie van leerlingen zorgt niet voor meer misbruik, integendeel. Als leerlingen de mogelijkheid van een dialoog ervaren, zullen ze meer de neiging hebben zich te gedragen als volwassenen en volwaardige gesprekspartners. Leerlingen het gevoel geven dat ze geen kritische mening mogen hebben, bevestigt hen in hun onvermogen tot een ernstige dialoog en zal tegenreacties oproepen. Aan het nut van examens kan bovendien niemand twijfelen, aan het nut van dissecties wel.


Leerlingen die nu reeds dissecties weigeren uit te voeren of bij te wonen, zullen later geen opleiding als arts of dierenarts kunnen genieten.
Jonge mensen die voor arts of dierenarts willen studeren zullen tijdens hun opleiding dissecties tegenkomen. Het is wel zo dat ze hier ook beroep kunnen doen op aangepaste alternatieve onderwijsmethodes. Zo kunnen dissecties vervangen worden door allerlei simulaties (software, namaakweefsel…) en, wanneer de dissectie onvermijdbaar is, kan er gebruik worden gemaakt van dieren die op “natuurlijke” wijze zijn omgekomen.
>> bezoek dit verband de website Educational Memorial Programs

Fysiologische experimenten met bijvoorbeeld zenuwen of spieren van dieren die speciaal voor die tests gedood werden, kunnen ook efficiënt vervangen worden.

Het gebeurt dat leerlingen zodanig worden afgeschrikt door dissecties dat ze biowetenschappelijke studies vermijden. Dat is niet alleen jammer voor de leerling zelf, maar het betekent ook een verlies voor de richting. Wie wars van conventies een eigen mening heeft over dissecties, wordt verplicht iets te doen wat tegen zijn of haar intuïtieve afkeer indruist, terwijl het net die jongeren zijn die eigenlijk onmisbaar zijn voor de positieve evolutie van de verkozen branche.


Dissecties zijn noodzakelijk.
Dissecties op de middelbare school zijn niet noodzakelijk. Ze dienen om een cursus te illustreren. Dit kan op een andere manier. Er zijn tal van leraars biologie die geen beroep doen op dissecties. Zijn hun leerlingen daarom minder goed opgeleid?


Dissecties bevorderen het respect voor het leven en de dieren.
Wat is de waarde van het dier op de dissectietafel? Het dier heeft waarde als het de leerlingen kan leren waar zich precies de maag bevindt, hoe de longen eruitzien of hoe groot de nieren zijn. Als dat duidelijk is, heeft het dier zijn nut gehad en mag het verdwijnen. Een haastige verwijzing naar het feit dat dieren respect verdienen, kan niet voorkomen dat leerlingen het dier zien als een instrument. Zo’n instrumentele visie op dieren is verantwoordelijk voor heel wat dierenleed.

help fout de wereld uit